Scholarship Cristian Eduardo Salazár

    Scholarship Cristian Eduardo Salazár

    Cristian(15-06-94) woonde vroeger in de buurprovincie. Zijn ouders heeft hij nooit gekend want die hadden hem weggegeven aan een oudere mevrouw vlak nadat hij geboren was, maar die overleed kort erna.  De directeur van een weeshuis waar hij toen een tijdje kon worden ondergebracht zorgde dat hij bij een stiefmoeder kon wonen, maar die vertrok na een paar jaar als illegale immigrant naar de Verenigde Staten om daar haar geluk te zoeken en liet hem achter.  Gelukkig kon Cristian al gauw bij Proniño terecht en omdat hij niet zo’n zwaar straatverleden heeft ging zijn rehabilitatie snel.  Hij is opvallend optimistisch, behulpzaam en slim.  Zijn grootste hobby is puzzelen en zijn droom… die weet hij nog niet maar dat komt vast wel goed!

    • Opleiding: Mecánica Automotriz

    Updates


    December 2011

    Soms ben ik nog steeds verdrietig omdat ik geen familie heb maar verder gaat het best goed.  Als je geen familie hebt weet je ook niet hoe je vader of moeder eruit ziet en zelfs niet of je ook broertjes of zusjes hebt.  Ik ben gewoon alleen op deze wereld en soms is dat een verschrikkelijk benauwd gevoel. Als het opvanghuis er niet was dan zou ik dood zijn, dat weet ik zeker.  Wie zou me dan te eten hebben gegeven, of een bed en zo? De vakopleiding geeft me een doel in mijn leven; daardoor heb ik houvast en ook iets om mee bezig te zijn, zodat mijn hoofd niet telkens afdwaalt naar waar ik nou toch vandaan kom.  Het gaat trouwens wel goed hoor, met mijn cijfers en zo.  Net als Kevin zit ik op autotechniek.  Kevin zegt dat hij Bas gaat vragen of hij zijn auto mag lenen om te leren rijden, maar dat lijkt me gekkenwerk; wie leent er nou zijn mooie krasvrije auto uit aan Kevin, die nog niet eens heeft leren remmen, huh?!  Maar als Bas ja zegt heb ik mooi pech want dan leert Kevin natuurlijk wel rijden en ik mooi niet.  Maar misschien mag ik dan ook wel als Kevin mag, dat hoop ik maar.  Nou doei!

    Eindrapport 2011