Jarenlang is Luis Miguel (11-04-94) de grootste doerak van het stel geweest. Onstuimig, niet kneedbaar, vaak voor reden onvatbaar. Tot hij de kunst van het solderen ontdekte, in januari 2010.  Sindsdien heeft hij een hobby en daar wil hij zijn beroep van maken.

De mooiste vormen, de meest perfecte verbindingen; met het puntje van zijn tong tussen zijn lippen staat hij urenlang geconcentreerd te oefenen.  Vroeger waren we er niet zo zeker van maar nu weten we het: Luis Miguel, die komt er wel! Momenteel is hij enthousiast en druk bezig met zijn laatste jaar van zijn opleiding tot Lasser.

Updates

---

December 2011

Toen ik vorig jaar begon dachten sommigen dat ik het niet zou gaan halen, omdat ik altijd rebels was en nooit naar iemand luisterde.  Maar eenmaal op de vakopleiding ging er een knop om en nu ben ik één van de beste.  Sterker nog, ik heb al twee banen aangeboden gekregen! Dat is verschrikkelijk zeldzaam in Honduras want bij ons is 45% werkloosheid en onder jongeren nog veel meer.  Nu is iedereen beretrots op me en zeggen ze natuurlijk dat ze het altijd geweten hadden en iedereen beweert dat hij degene is die de anderen had aangeraden om mij toch vooral maar een beurs te geven.  Maar de waarheid is natuurlijk gewoon dat ik het zelf heb gedaan, op eigen kracht!  Mijn broer gaat niet zo lekker; die is licht verstandelijk gehandicapt en hij is straatveger en woont bij onze moeder. Ik ben bang dat hem iets overkomt want hij laat zich makkelijk manipuleren.  Daarom wil ik graag na de opleiding bij hem en onze moeder wonen, maar nu kan dat nog niet.  Ik ga het maken, let maar op!

Eindrapport 2011