Gerardo Toro (4-5-1999)

Vorig jaar zijn we nog vijftien uur lang met hem op zoek geweest naar zijn familie; diep in de bergen, gemeentearchieven doorspittend op zoek naar sliertjes informatie, die uiteindelijk tot niets leidden.  Gerardo leek er niet al te diep door geraakt, hij woonde al sinds mensenheugenis bij ons, en bleef op school uitstekend presteren.  Sinds 7 februari 2011 mag hij naar een privé school waar hij het enorm naar zijn zin heeft.  Wat hij later wil worden? Dat weet hij nog niet, voorlopig is met autootjes en playmobiel spelen het leukst wat er is.  Oh ja, en rekenen natuurlijk, dat ook!

 

Updates

april 2012

Ever is mijn beste vriend en ik ben zo blij dat ik op dezelfde school zit! Het enige is dat hij voetbal heel leuk vindt en ik vind dat echt stom.  Dat is gewoon een sport voor debielen, om zo met elf jongens achter een bal aan te rennen.  Zelf wil ik altijd zwemmen maar dat kan bijna nooit want we zijn heel arm in het opvanghuis dus we hebben geen zwembad.  We hebben wel een vijver waar we tilapia vissen in kweken om te eten.  Vorige week ben ik daar gewoon in gaan zwemmen maar toen de begeleider het doorhad kreeg ik ontzettend op mijn lazer.  Hij zegt dat het vies is en dat de vissen er van kunnen schrikken en dan groeien ze niet meer zo hard.  Dat is gewoon onzin want volgens mij is hij jaloers dat ik lekker was gaan zwemmen en hij niet.  Volwassen mensen zijn soms best lief maar de meeste vind ik stom; ze begrijpen je  haast nooit, ook niet als je iets drie keer uitlegt.  Aan het eind van 2012 wil ik graag echt Engels praten.  Nu doe ik dat nog niet want ik kan het nog niet zo goed dus ik ben bang dat ze me uitlachen.  Nou bedankt voor de beurs en tot ziens, Gerardo. 

Rapport Schooljaar 2011