Soms ben ik nog steeds verdrietig omdat ik geen familie heb maar verder gaat het best goed.  Als je geen familie hebt weet je ook niet hoe je vader of moeder eruit ziet en zelfs niet of je ook broertjes of zusjes hebt.  Ik ben gewoon alleen op deze wereld en soms is dat een verschrikkelijk benauwd gevoel. Als het opvanghuis er niet was dan zou ik dood zijn, dat weet ik zeker.  Wie zou me dan te eten hebben gegeven, of een bed en zo? De vakopleiding geeft me een doel in mijn leven; daardoor heb ik houvast en ook iets om mee bezig te zijn, zodat mijn hoofd niet telkens afdwaalt naar waar ik nou toch vandaan kom.  Het gaat trouwens wel goed hoor, met mijn cijfers en zo.  Net als Kevin zit ik op autotechniek.  Kevin zegt dat hij Bas gaat vragen of hij zijn auto mag lenen om te leren rijden, maar dat lijkt me gekkenwerk; wie leent er nou zijn mooie krasvrije auto uit aan Kevin, die nog niet eens heeft leren remmen, huh?!  Maar als Bas ja zegt heb ik mooi pech want dan leert Kevin natuurlijk wel rijden en ik mooi niet.  Maar misschien mag ik dan ook wel als Kevin mag, dat hoop ik maar.  Nou doei!

Rapport