Bye Pa Koy, bye!! Hij is 9, maar als je hem vraagt hoe oud hij is, twijfelt hij vaak. Soms is hij 3, soms 5, soms is hij even vergeten hoe oud hij is. Hij heet Nong Bat en hij is een studentje van TCDF Speciale School.

 

Officieel heeft Bat een achterstand in zijn mentale ontwikkeling. Maar dat maakt hem helemaal niks uit. Hij is een gewoon jongetje dat wil spelen en wil lachen en naar school wil. En de reguliere school ging dat niet zo goed. Maar dat is nu anders, want nu komt hij elke woensdag, donderdag en vrijdag met zijn vriendjes en vriendinnetjes naar de Speciale School van TCDF en dan is hij een van de ‘slimmere’ kids.

 

Op zaterdag komt hij ook, dan organiseert TCDF jeugd activiteiten. Soms is dat wel moeilijk want op zaterdag is hij een van de minder slimme kindjes. Sinds Nong Bat bij TCDF naar school gaat, heeft hij al veel geleerd. Hij kan heel goed in de tuin werken, schrijven gaat ook beter, concentreren is wat moeilijker. Maar hij heeft vooral veel plezier en geniet mateloos van alle dingen om hem heen.

 

Op een ‘normale’ school kwam Nong Bat niet goed mee en dat vond hij niet leuk. Nu rent en speelt hij met zijn vriendjes, heeft kunstles, werkt in de tuin, heeft schrijfles en maakt muziek en nog veel meer. En niemand lacht hem meer uit! Hij kan zelfs al wat Engels spreken en een hand geven op de Westerse manier! Daar is hij heel trots op en dat wil hij graag delen.

 

Vandaag liep ik langs zijn huis en hij rende naar buiten om gedag te zeggen. Bye, bye Pa Koy, bye, bye! Ik bye bye-de terug en liep door. Hij bleef bye bye zeggen en elke keer als ik omkeek stond hij daar te stralen en te zwaaien en bye-bye te roepen, een kwartier lang.